Èze, Francja
Èze należy do tych miejsc na Lazurowym Wybrzeżu, które wyglądają bardziej jak scenografia niż prawdziwa osada. Miasteczko, zawieszone wysoko nad Morzem Śródziemnym między Niceą a Monako, od stuleci przyciągało podróżników, artystów i marzycieli. Już sam widok – kamienne domy wyrastające ze skały, wąskie uliczki i panorama błękitnego morza – sprawia, że łatwo zrozumieć jego magnetyzm.
Èze - historia
Historia Èze sięga bardzo odległych czasów. W okolicy odkryto ślady osadnictwa prehistorycznego, a samo położenie na stromym wzgórzu miało znaczenie strategiczne. W niespokojnych epokach średniowiecza wysokość była najlepszą ochroną – z murów można było dostrzec zagrożenie z dużej odległości.

Przez wieki teren przechodził z rąk do rąk: wpływy miały tu zarówno rody prowansalskie, jak i władcy związani z Księstwo Sabaudii. Burzliwa historia pogranicza francusko-włoskiego odcisnęła ślad na architekturze i kulturze regionu.
Najpiękniejsze widoki
Najbardziej znanym punktem jest ogród egzotyczny, Jardin Exotique d'Èze, położony na ruinach dawnej twierdzy. To miejsce niezwykłe nie tylko ze względu na rośliny z różnych stron świata, ale przede wszystkim na widok. Z samego szczytu skały rozciąga się szeroka panorama wybrzeża, która w pogodny dzień wydaje się niemal nierealna.
Często mówi się, że to jeden z najpiękniejszych punktów widokowych na całym Lazurowym Wybrzeżu.Fenickie pochodzenie Eze
Èze ma także swoje legendy. Jedna z popularnych opowieści mówi o fenickim pochodzeniu nazwy miasteczka, wiązanym z egipską boginią Izydą.
Z Èze wiąże się również artystyczna aura. Przez lata przyjeżdżali tu pisarze i twórcy, urzeczeni ciszą oraz widokiem morza. Wąskie uliczki pełne galerii, małych pracowni i butików tylko wzmacniają wrażenie, że to miejsce stworzone do kontemplacji i niespiesznego spaceru.
Ciekawostką jest podział na dwie części: Èze-Village, czyli historyczne miasteczko na wzgórzu, oraz Èze-sur-Mer, położone znacznie niżej, przy samej linii brzegowej. Stroma droga między nimi przypomina, jak ważną rolę odgrywało kiedyś położenie obronne. Dziś podróż w dół prowadzi raczej ku plażom i nadmorskiemu spokojowi niż ku zagrożeniom.
Èze to miejsce, w którym historia, krajobraz i legenda stapiają się w jedną całość. Nie imponuje rozmiarem ani liczbą zabytków, ale działa na wyobraźnię – jakby było fragmentem dawnego świata, który przypadkiem przetrwał do naszych czasów.



















Como nos dices y se puede ver en las fotos que nos dejas no es un lugar en que abunden ni ricas iglesias ni ricos palacios pero si que pasear por sus calles se debe realizas con pausa para intentar imprimir en retinas y memorias todo y cada uno de sus rincones.
OdpowiedzUsuńSaludos.
Una ciudad con encanto y una arquitectura que nos muestra como era en el pasado. Las fotos indican claramente la belleza de esta ciudad. Un saludo.
OdpowiedzUsuń