Wenecja w karnawale

Wenecja podczas karnawału jest zupełnie innym miastem. W tym okresie obowiązuje zasada zupełnej anonimowości i nietykalności przebierańców uregulowana specjalnymi przepisami prawa. Dawniej zasady te były powodem wielu nadużyć i Rzeczpospolita Wenecka zaczęła wydawać masę dekretów ograniczających niektóre prawa w okresie karnawału, co doprowadziło to do upadku tradycji. Dziś nietykalność przebierańców jest dość ograniczona, ale - jak tłumaczą władze miasta – najważniejsze są względy bezpieczeństwa. Z tych też powodów bawiącym się towarzyszy policja i straż miejska. Jeśli tylko pogoda dopisuje i ostatki wypadają już w marcu, na wenecki karnawał zjeżdżają tak ogromne tłumy turystów, że służby miejskie mają pełne ręce roboty. Nie tylko czuwają nad spokojem bawiących się, ale kierują ruchem... pieszych. Czasem kilka godzin zajmuje przejście trasy od Piazzale Roma do Piazza San Marco, którą to trasę zwykle można pokonać w 20-30 minut. Jednak w ostatni weekend karnawału trzeba kilka raz stać w korkach, co przy braku ruchu kołowego wydaje się dziwne, ale tak – stoi się w tłumie turystów w bardzo wąskiej uliczce i czeka na zielone światło bądź sygnał policjanta, który właśnie przepuścił rzekę ludzi w prostopadłej uliczce. Nie polecam, jeśli ktoś cierpi na klaustrofobię. ;)

Karnawał wenecki odrodził się w 1979 roku, po 200 latach ciszy. Współcześnie maskę i przebieranie traktuje się nie tylko jako sposób anonimowej zabawy, ale też jak terapię grupową. Dziś uczestnicy karnawału odstawiają scenki, które wyśmiewają absurdy życia codziennego oraz parodiują osoby znane i sławne. Włosi, którzy mają duże poczucie humoru, wiele dystansu do siebie oraz są nieszablonowi pozwalają sobie nawet na dość niewybredne żarty w pracy, jednak zawsze przyjmowane są one z przymrużeniem oka i nikt się nie obraża.