Ireland's Eye - wyspa mnichów i selkie

Ireland's Eye to niewielka, bezludna wyspa leżąca niedaleko rybackiego portu Howth, na północ od Dublina. Choć dziś kojarzy się głównie z dziką przyrodą, ptakami morskimi i ruinami starego kościoła, miejsce od wieków otacza atmosfera tajemnicy. Sama nazwa brzmi niemal poetycko: „Oko Irlandii” i doskonale pasuje do samotnej wyspy wynurzającej się z mgieł Morza Irlandzkiego.

Wyspa mnichów

Wyspa słynie przede wszystkim z niezwykłego krajobrazu. Strome klify, silne wiatry i nieustanny szum fal sprawiają, że wielu turystów porównuje ją do scenerii z dawnych celtyckich legend. Na Ireland’s Eye znajdują się ruiny kościoła z VIII wieku oraz stara wieża obronna Martello Tower z czasów wojen napoleońskich. Dawniej miejsce to zamieszkiwali mnisi, którzy szukali tam odosobnienia i ciszy.

Z wyspą związana jest legenda o pustelnikach i świętych, którzy mieli widzieć tam dziwne światła unoszące się nad morzem. Według jednej z opowieści podczas sztormowych nocy pojawiały się na wodzie zielonkawe płomienie zwiastujące śmierć marynarzy. Niektórzy wierzyli, że są to dusze rozbitków próbujące wrócić do brzegu.

Ukryte skarby

Inna historia mówi o ukrytym skarbie wikingów. W średniowieczu okolice Dublina były wielokrotnie atakowane przez skandynawskich najeźdźców i według miejscowych podań część łupów miała zostać schowana właśnie na Ireland’s Eye. Poszukiwacze skarbów przez lata próbowali odnaleźć ukryte kosztowności wśród skał i jaskiń wyspy, ale podobno nikomu się to nie udało.

Najbardziej ponurą legendą pozostaje jednak opowieść o duchu kobiety błąkającym się po wyspie. Wiąże się ona częściowo z prawdziwą tragedią z XIX wieku. W 1852 roku na Ireland’s Eye znaleziono ciało Marii Kirwan, której śmierć do dziś budzi kontrowersje. Oficjalnie uznano, że została zamordowana przez męża, choć wokół sprawy narosło wiele teorii i plotek. Od tamtego czasu miejscowi rybacy opowiadali podobno o kobiecej sylwetce widywanej na skałach podczas mgły.

Ireland’s Eye pojawia się także w irlandzkim folklorze związanym z selkie - mitycznymi istotami przypominającymi foki, które mogły zrzucać skórę i przybierać ludzką postać. Wierzono, że właśnie wokół wyspy selkie wychodziły nocami na brzeg, śpiewając pieśni słyszane przez rybaków wracających z połowów.

Stephen's Green Shopping Center, Dublin, Irlandia

 Stephen's Green Shopping Center, Dublin

Stephen’s Green Shopping Centre to jedno z najbardziej rozpoznawalnych miejsc handlowych w Irlandii. To galeria handlowa położona w samym sercu Dublina, tuż przy słynnym parku, centrum handlowe stało się nie tylko przestrzenią zakupów, lecz także charakterystycznym elementem krajobrazu miasta. Stephen’s Green Shopping Centre wyróżnia się architekturą, która nawiązuje do stylu wiktoriańskiego, choć jest stosunkowo młodą konstrukcją.

Historia galerii i architektura

Zanim powstało centrum handlowe, działał tu Dandelion Market – kultowa przestrzeń targowa i alternatywne serce młodzieżowej kultury Dublina w latach 70. i 80. XX wieku. Można było tam znaleźć niewielkie butiki, rękodzieło, muzykę i modę daleką od głównego nurtu. 

Decyzja o wyburzeniu targu i budowie nowoczesnego obiektu handlowego wywołała protesty oraz debatę o tożsamości miasta. Dla wielu mieszkańców zniknięcie Dandelion Market symbolizowało koniec pewnej epoki.

Centrum otwarto w 1988 roku, a jego twórcy postawili na nietypowe rozwiązanie architektoniczne. Zamiast surowej, modernistycznej bryły zaprojektowano wnętrze stylizowane na XIX wiek – z ozdobnymi balustradami, detalami przypominającymi żeliwne konstrukcje oraz ogromnym szklanym dachem. 

Budynek miał harmonizować z otoczeniem parku St Stephen’s Green i historycznej zabudowy, choć od początku pojawiały się głosy krytyczne. Jedni uważali go za udany hołd dla dawnej estetyki, inni za przykład architektonicznej stylizacji, która udaje starszą, niż jest w rzeczywistości.

Jedną z ciekawostek jest fakt, że choć obiekt wygląda na znacznie starszy, w rzeczywistości jest produktem końca XX wieku. Taki zabieg był świadomą próbą wpisania nowej funkcji komercyjnej w historyczny kontekst Dublina. 

Charakterystyczne, jasne wnętrze z naturalnym światłem wpadającym przez dach szybko stało się popularnym miejscem spotkań, nie tylko zakupów. Wiele osób odwiedza je choćby po to, by usiąść w kawiarni i obserwować ruch w centralnej rotundzie.

Centrum handlowe ma również znaczenie symboliczne. Powstało w czasie, gdy Dublin zaczynał intensywnie się modernizować i otwierać na globalne trendy konsumpcyjne. 

Dla części mieszkańców było znakiem rozwoju i nowoczesności, dla innych – przykładem komercjalizacji przestrzeni, która wcześniej miała bardziej niezależny, lokalny charakter. Ta dwoistość opinii towarzyszy budynkowi właściwie od dnia otwarcia.

 Plaża Rossbeigh, Kerry, Irlandia

Plaża Rossbeigh (ang. Rossbeigh Beach) to jedno z najbardziej malowniczych miejsc na zachodnim wybrzeżu Irlandii, położone w hrabstwie Kerry, w pobliżu miasteczka Glenbeigh na słynnym szlaku Ring of Kerry. To ponad 6-kilometrowa, szeroka plaża z drobnym piaskiem, rozciągająca się wzdłuż wód zatoki Dingle Bay, która przyciąga miłośników spacerów, sportów wodnych, a także tych, którzy szukają spektakularnych krajobrazów.

Charakterystyka i krajobraz

Rossbeigh Beach jest typową plażą oceanu Atlantyckiego – rozległą, otoczoną wydmami i porośniętą trawami wydmowymi. Przy odpływie ukazuje się szeroki pas piasku, idealny na spacery i jazdę konną. Z plaży roztacza się zapierający dech widok na półwysep Dingle, a w pogodne dni można dostrzec wyspy Blasket na horyzoncie.

Jest to plaża „Blue Flag”, co oznacza wysokie standardy czystości i bezpieczeństwa. Latem pełni funkcję kąpieliska, ale przez cały rok jest popularna wśród wędkarzy, surferów, kitesurferów i miłośników przyrody.

Ciekawostki o plaży Rossbeigh

Rossbeigh Tower – na końcu plaży przez lata stała charakterystyczna wieża sygnałowa z XIX wieku, będąca częścią sieci znaków morskich. Niestety w 2011 roku została zniszczona przez sztormy, co wywołało duże emocje wśród mieszkańców, gdyż była lokalnym symbolem.

Sztormy i erozja – Rossbeigh jest miejscem, gdzie od lat walczy się z siłą oceanu. Fale i sztormy stopniowo przesuwają piasek i niszczą wydmy. W ostatnich dekadach plaża zmieniała kształt, a część terenów zniknęła pod wodą.

Glenbeigh i legendy – okolica jest pełna irlandzkich legend. Według jednej z nich Rossbeigh miało być miejscem, gdzie duchy wojowników Fianna miały pojawiać się w burzowe noce. Niektóre opowieści wspominają też o zatopionych osadach, które rzekomo widać przy wyjątkowo niskich odpływach.