Haga Sofia, Saloniki, Grecja
Haga Sofia ponad tysiąc lat historii
Kościół Haga Sofia w Salonikach (Αγία Σοφία) wzniesiony w VIII wieku, stanowi jedno z kluczowych świadectw trwania i ewolucji tradycji bizantyńskiej na Bałkanach. Powstał na miejscu starszej bazyliki z V–VI wieku, która uległa zniszczeniu, prawdopodobnie w wyniku trzęsienia ziemi. Nowa świątynia, ukończona w okresie ikonoklazmu, była jednym z pierwszych dużych kościołów bizantyńskich projektowanych w formie kopułowej, co wskazuje na świadome nawiązanie do architektonicznej idei Hagia Sophii w Konstantynopolu. Haga Sofia przez długi czas pełniła funkcję głównej katedry metropolitalnej Salonik, co podkreśla jej znaczenie religijne i polityczne w imperium.
W okresie krucjat, po zdobyciu miasta w 1204 roku przez siły IV krucjaty i ustanowieniu Cesarstwa Łacińskiego, kościół przekształcono w katolicką katedrę. Zmiana ta nie wypaczyła jednak struktury budowli, a po restytucji panowania bizantyńskiego Haga Sofia wróciła do rytu prawosławnego. W 1430 roku, po zajęciu Salonik przez Imperium Osmańskie, świątynię zamieniono w meczet, dodając minaret i stosując wewnętrzne przekształcenia związane z tradycją islamską. Mozaiki i dekoracje nie zostały jednak zniszczone, lecz pokryte tynkiem, co paradoksalnie przyczyniło się do ich doskonałego zachowania. Dopiero po 1912 roku, kiedy Grecja odzyskała Saloniki, rozpoczęto stopniową restaurację wnętrza. Duże znaczenie miały działania konserwatorskie po pożarze miasta w 1917 roku, podczas którego świątynia poniosła znaczne straty.
Architektura Haga Sofii reprezentuje tzw. typ kościoła kopułowego z nawami bocznymi, charakterystyczny dla średniobizantyńskiej tradycji Macedonii. Budowla ma plan krzyżowy wpisany w prostokąt, z masywną, niską kopułą wspartą na czterech potężnych filarach. Ta kopuła, choć skromniejsza niż w Hagia Sophii w Konstantynopolu, została starannie zaprojektowana tak, aby harmonizowała z proporcjami nawy i tworzyła zrównoważoną, monumentalną przestrzeń. Zewnętrzne elewacje zbudowane są z cegły i kamienia, typowych dla bizantyńskiej sztuki budowlanej Salonik.
- Wnętrze kopuły zdobi jedna z najpiękniejszych mozaik bizantyńskich IX wieku, przedstawiająca Chrystusa unoszącego się ku niebu, otoczonego aniołami i apostołami.
- W czasie osmańskim mozaiki nie zostały całkowicie zniszczone – jedynie pokryto je tynkiem; dzięki temu przetrwały i dziś są w świetnym stanie.
- Świątynia, choć nosi tę samą nazwę co słynna Hagia Sophia, nie jest jej kopią – raczej interpretacją. Architekci starali się połączyć monumentalność konstantynopolitańskiego pierwowzoru z regionalnymi tradycjami Macedonii bizantyńskiej.
- W 1988 roku Haga Sofia została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako część zespołu paleochrześcijańskich i bizantyńskich zabytków Salonik
