Ireland's Eye - wyspa mnichów i selkie

Ireland's Eye to niewielka, bezludna wyspa leżąca niedaleko rybackiego portu Howth, na północ od Dublina. Choć dziś kojarzy się głównie z dziką przyrodą, ptakami morskimi i ruinami starego kościoła, miejsce od wieków otacza atmosfera tajemnicy. Sama nazwa brzmi niemal poetycko: „Oko Irlandii” i doskonale pasuje do samotnej wyspy wynurzającej się z mgieł Morza Irlandzkiego.

Wyspa mnichów

Wyspa słynie przede wszystkim z niezwykłego krajobrazu. Strome klify, silne wiatry i nieustanny szum fal sprawiają, że wielu turystów porównuje ją do scenerii z dawnych celtyckich legend. Na Ireland’s Eye znajdują się ruiny kościoła z VIII wieku oraz stara wieża obronna Martello Tower z czasów wojen napoleońskich. Dawniej miejsce to zamieszkiwali mnisi, którzy szukali tam odosobnienia i ciszy.

Z wyspą związana jest legenda o pustelnikach i świętych, którzy mieli widzieć tam dziwne światła unoszące się nad morzem. Według jednej z opowieści podczas sztormowych nocy pojawiały się na wodzie zielonkawe płomienie zwiastujące śmierć marynarzy. Niektórzy wierzyli, że są to dusze rozbitków próbujące wrócić do brzegu.

Ukryte skarby

Inna historia mówi o ukrytym skarbie wikingów. W średniowieczu okolice Dublina były wielokrotnie atakowane przez skandynawskich najeźdźców i według miejscowych podań część łupów miała zostać schowana właśnie na Ireland’s Eye. Poszukiwacze skarbów przez lata próbowali odnaleźć ukryte kosztowności wśród skał i jaskiń wyspy, ale podobno nikomu się to nie udało.

Najbardziej ponurą legendą pozostaje jednak opowieść o duchu kobiety błąkającym się po wyspie. Wiąże się ona częściowo z prawdziwą tragedią z XIX wieku. W 1852 roku na Ireland’s Eye znaleziono ciało Marii Kirwan, której śmierć do dziś budzi kontrowersje. Oficjalnie uznano, że została zamordowana przez męża, choć wokół sprawy narosło wiele teorii i plotek. Od tamtego czasu miejscowi rybacy opowiadali podobno o kobiecej sylwetce widywanej na skałach podczas mgły.

Ireland’s Eye pojawia się także w irlandzkim folklorze związanym z selkie - mitycznymi istotami przypominającymi foki, które mogły zrzucać skórę i przybierać ludzką postać. Wierzono, że właśnie wokół wyspy selkie wychodziły nocami na brzeg, śpiewając pieśni słyszane przez rybaków wracających z połowów.

 Capri - Marina Grande

Marina Grande to główny port wyspy Capri i jednocześnie miejsce, które większość turystów widzi jako pierwsze po zejściu z promu z Neapolu lub Sorrento. Choć wielu podróżnych traktuje Marinę Grande jedynie jako punkt przesiadkowy, w rzeczywistości kryje ona sporo historii, legend i ciekawostek.

Najbardziej charakterystyczny widok to kolorowe łodzie rybackie i niewielka plaża otoczona pastelowymi domami. To jedno z niewielu miejsc na Capri, gdzie można naprawdę zobaczyć codzienne życie mieszkańców – rybaków reperujących sieci, dzieci skaczące do wody i starszych mieszkańców siedzących przed kawiarniami. Atmosfera jest znacznie mniej luksusowa niż na słynnej Piazzetcie Capri.

Capi w czasach Imperium

W czasach starożytnego Imperium Rzymskiego okolice dzisiejszej Mariny Grande były używane jako naturalny port. Cesarz Tyberiusz, który spędzał na Capri wiele lat, prawdopodobnie korzystał z tego miejsca jako jednego z punktów komunikacyjnych z lądem. Według legend w pobliżu miały znajdować się także rzymskie magazyny i przystanie dla cesarskich statków.

W Marina Grande znajduje się również jeden z najbardziej niezwykłych kościołów wyspy – Chiesa di San Costanzo. Świątynia poświęcona patronowi Capri związana jest z lokalną legendą o jeleniu. Mieszkańcy wierzyli, że święty miał ukazać się właśnie pod postacią jelenia, prowadząc ludzi do ukrytych relikwii.

Mało kto wie, że jeszcze przed erą luksusowych hoteli Marina Grande była miejscem zamieszkiwanym głównie przez rybaków i marynarzy. Capri długo uchodziło za wyspę dość biedną i odizolowaną. Dopiero w XIX wieku zaczęli przybywać tu artyści, pisarze i arystokraci z całej Europy. Bywali tu m.in. Oscar Wilde, Pablo Neruda czy Greta Garbo.

Tuż nad portem znajduje się kolejka linowo-terenowa – Funicolare di Capri – działająca od 1907 roku. Przejazd trwa zaledwie kilka minut, ale wagoniki wspinające się nad morzem stały się jednym z symboli wyspy.

Z Mariną Grande związana jest również historia kina. Capri i jego port wielokrotnie pojawiały się w filmach włoskich oraz hollywoodzkich produkcjach pokazujących włoskie dolce vita lat 50. i 60.

Monako i Mareterra nocą

Nocne zwiedzanie Monako ma zupełnie inny charakter niż w dzień. Gdy zapalają się światła portu i hoteli, małe księstwo zamienia się w elegancką, niemal teatralną scenerię nad Morze Śródziemne. Wieczorem szczególnie warto odwiedzić kilka miejsc, które najlepiej oddają atmosferę nocnego Monako.

Jednym z najbardziej znanych punktów jest plac przed Casino de Monte‑Carlo. Budynek kasyna, zaprojektowany w XIX wieku przez architekta Charles Garnier, nocą jest pięknie oświetlony i wygląda jak pałac z epoki belle époque. Przed kasynem stoi słynny hotel Hôtel de Paris Monte‑Carlo oraz luksusowe samochody przyjeżdżających gości. 

Nawet jeśli ktoś nie planuje gry, spacer po tym placu jest jedną z najbardziej charakterystycznych atrakcji miasta.

Bardzo efektownym miejscem nocą jest także okolica Opéra de Monte‑Carlo, mieszcząca się w tym samym kompleksie co kasyno. Gdy odbywają się spektakle lub koncerty, okolica wypełnia się elegancko ubranymi gośćmi, co przypomina atmosferę dawnych kurortów arystokracji.

Na zakończenie warto przejść się nadmorską promenadą w dzielnicy Monte‑Carlo. Z tego miejsca można oglądać nocne światła całego wybrzeża Riwiery, a przy dobrej pogodzie nawet odległe miasta południowej Francji.

Mareterra - sztuczna wyspa

Warto też wspomnieć o niezwykłym projekcie urbanistycznym Monako – sztucznej dzielnicy zbudowanej na morzu. Chodzi o Portier Cove, znanej również jako Mareterra. Ta nowa część miasta została utworzona poprzez powiększenie terytorium księstwa o kilka hektarów w głąb Morze Śródziemne.

Monako jest jednym z najmniejszych państw świata, dlatego od dawna rozbudowuje się dzięki projektom odzyskiwania ziemi z morza. Nowa dzielnica powstała na ogromnej platformie z betonowych konstrukcji i skał, które tworzą sztuczny półwysep. Znajdują się tam luksusowe apartamenty, ogrody, promenady spacerowe i niewielka marina.

Nocą miejsce to robi szczególne wrażenie. Nowoczesna architektura, eleganckie oświetlenie promenad i odbicia świateł w wodzie tworzą bardzo nowoczesny krajobraz, zupełnie inny niż historyczne Monte Carlo. Spacerując wzdłuż brzegu można zobaczyć zarówno futurystyczne budynki dzielnicy, jak i panoramę starego portu.

Z promenad Mareterry widać również dobrze znany kompleks Grimaldi Forum oraz dzielnicę Larvotto z jej plażami i restauracjami. Wieczorem jest to jedno z najbardziej eleganckich miejsc spacerowych w całym księstwie.

Ta sztuczna wyspa pokazuje, jak Monako radzi sobie z brakiem przestrzeni. Księstwo praktycznie „tworzy” nowy ląd na morzu, łącząc luksusową architekturę z parkami i przestrzenią publiczną. Dzięki temu nawet w tak małym państwie wciąż powstają nowe dzielnice i nowe miejsca do spacerów nad morzem