Kościół Św. Trójcy w Kieżmarku - "Mała Kaplica Sykstyńska Spisza", Słowacja
W samym sercu słowackiego Spisza znajduje się jeden z najcenniejszych drewnianych kościołów Europy – Kościół Świętej Trójcy w Kieżmarku. Ta niezwykła świątynia, wpisana w 2008 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, jest jednym z najlepiej zachowanych tzw. kościołów artykularnych, czyli protestanckich świątyń budowanych na podstawie ograniczeń narzuconych przez władców Habsburgów.
Historia kościoła
Dzieje świątyni są nierozerwalnie związane z burzliwą historią reformacji na terenach dzisiejszej Słowacji. Po sejmie w Soproniu w 1681 roku protestanci otrzymali zgodę na wznoszenie kościołów, ale pod bardzo surowymi warunkami. Budowle musiały powstawać poza murami miejskimi, wyłącznie z drewna, bez wież i dzwonów oraz w określonym czasie. Takie świątynie nazwano później kościołami artykularnymi – od artykułów sejmowych regulujących ich budowę.
Pierwszy drewniany kościół w Kieżmarku powstał już w latach 1687–1688. Szybko jednak okazał się zbyt mały dla rozwijającej się wspólnoty ewangelickiej. W 1717 roku zdecydowano o budowie nowej, znacznie większej świątyni, którą – według przekazów – ukończono w zaledwie trzy miesiące. Finansowe wsparcie napłynęło z wielu krajów protestanckiej Europy, między innymi ze Szwecji i Danii, gdzie organizowano publiczne zbiórki na rzecz budowy kościoła.

W 2008 roku kościół został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako jeden z ośmiu drewnianych kościołów Karpat na Słowacji.
Architektura
Kościół jest wyjątkowym osiągnięciem XVIII-wiecznego ciesielstwa. Został wykonany głównie z drewna cisu i czerwonego świerku. Według tradycji podczas budowy nie użyto ani jednego metalowego gwoździa – elementy konstrukcji połączono drewnianymi kołkami i precyzyjnymi złączami ciesielskimi. Choć współcześni badacze wskazują, że w niektórych późniejszych naprawach wykorzystano metal, sama pierwotna konstrukcja rzeczywiście opiera się niemal wyłącznie na drewnie.
Plan świątyni ma kształt krzyża greckiego, co jest rzadkością w architekturze protestanckiej tego okresu. Z zewnątrz budowla sprawia wrażenie dość skromnej. Ściany pokryto gliniano-wapiennym tynkiem, dzięki czemu przypominały murowany kościół, choć cała konstrukcja pozostaje drewniana. Jedynie gontowy dach zdradza prawdziwy charakter budowli.
Wnętrze stanowi całkowite przeciwieństwo prostego wyglądu zewnętrznego. Zachwyca bogatą dekoracją barokową wykonaną niemal w całości z drewna. Ściany i stropy pokrywają liczne polichromie, złocenia oraz ornamenty roślinne. Centralnym elementem jest monumentalny ołtarz z przedstawieniem Ukrzyżowania oraz rzadko spotykaną rzeźbą Trójcy Świętej. Całość dopełniają piętrowe empory mogące pomieścić ponad 1500 wiernych.
Na szczególną uwagę zasługuje również zabytkowy organ z 1719 roku. Jest to jeden z najcenniejszych instrumentów tego typu w Europie Środkowej, a część jego piszczałek wykonano z drewna zamiast metalu.
Ciekawostki
Jedną z najbardziej niezwykłych cech świątyni jest tempo jej budowy. Ogromny kościół mogący pomieścić ponad półtora tysiąca osób powstał w ciągu zaledwie trzech miesięcy, co nawet dziś budzi podziw historyków architektury.
Kościół jest często określany mianem „Małej Kaplicy Sykstyńskiej Spisza”. To porównanie wynika z niezwykle bogatego, kolorowego wystroju wnętrza, który całkowicie zaskakuje odwiedzających spodziewających się surowej protestanckiej świątyni.
Obok kościoła zachował się niewielki murowany budynek z 1593 roku. Początkowo pełnił funkcję wcześniejszej świątyni, a po wybudowaniu obecnego kościoła został przekształcony w zakrystię.
Budowę wsparły protestanckie społeczności z całej Europy. Szczególnie aktywni byli wierni ze Skandynawii, a królowie Szwecji i Danii zachęcali swoich poddanych do finansowania inwestycji. Dzięki temu niewielki Kieżmark stał się symbolem międzynarodowej solidarności protestantów.
Choć świątynia powstała zgodnie z przepisami zabraniającymi budowy wież i dzwonnic, z czasem w jej sąsiedztwie wzniesiono wolnostojącą dzwonnicę, gdy ograniczenia religijne przestały obowiązywać.
Kościół Świętej Trójcy należy dziś do najlepiej zachowanych drewnianych świątyń Europy i jest jednym z najważniejszych zabytków Spisza. Stanowi niezwykłe świadectwo kunsztu XVIII-wiecznych cieśli, ale także przypomina o czasach, gdy architektura sakralna była kształtowana nie tylko przez potrzeby religijne, lecz również przez polityczne ograniczenia i walkę o wolność wyznania.








Nie jestem zaskoczona, że ta sakralna perełka w Keżmarku znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. Kolejny raz oglądam Twoje zdjęcia.
OdpowiedzUsuńPrzesyłam serdeczności:)