Kraków po 7 listopada
Na Rynku w Krakowie bywam bardzo często. Jednak po wydarzeniach z 7 listopada przez kilka dni nie mogłam się zdobyć na dowagę, by tam pójść. Wreszcie sytuacja i sprawy zawodowe zmusiły mnie, do odwiedzenia tego miejsca.
"Miejsce wydaje się nie być prawdziwe, kiedy tam jesteś, a staje się bardzo rzeczywiste, kiedy wyjeżdżasz" - Steinbeck
Na Rynku w Krakowie bywam bardzo często. Jednak po wydarzeniach z 7 listopada przez kilka dni nie mogłam się zdobyć na dowagę, by tam pójść. Wreszcie sytuacja i sprawy zawodowe zmusiły mnie, do odwiedzenia tego miejsca.
Spacerując krakowskimi Plantami, trudno przeoczyć monumentalny, ceglany gmach Collegium Novum. Charakterystyczna neogotycka budowla jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli Uniwersytetu Jagiellońskiego, ale także ważnym świadkiem historii Krakowa. Za jej murami rozgrywały się wydarzenia związane z rozwojem polskiej nauki, walką o zachowanie narodowej tożsamości, a także jedną z najtragiczniejszych kart w dziejach krakowskiego środowiska akademickiego.
Dziś Collegium Novum jest siedzibą rektora i władz najstarszej polskiej uczelni. To tutaj odbywają się uroczystości akademickie, ważne spotkania i wydarzenia naukowe. Historia budynku jest jednak znacznie dłuższa i bardziej dramatyczna, niż mogłaby sugerować jego elegancka fasada.
Collegium Novum stoi przy ulicy Gołębiej 24, w miejscu szczególnie ważnym dla historii krakowskiego uniwersytetu. Zanim powstał obecny gmach, znajdowały się tutaj dwie średniowieczne bursy: Jerozolimska i Filozofów. Były to domy akademickie, w których mieszkali studenci przybywający do Krakowa z różnych stron kraju i Europy.
Szczególną sławą cieszyła się Bursa Jerozolimska. Według tradycji jej fundatorem był kardynał Zbigniew Oleśnicki, a nazwa miała nawiązywać do jego niespełnionego ślubu pielgrzymki do Jerozolimy. Obie bursy zostały niemal całkowicie zniszczone podczas wielkiego pożaru w 1841 roku. Przez kolejne lata teren czekał na nowe zagospodarowanie.
W drugiej połowie XIX wieku Uniwersytet Jagielloński przeżywał okres intensywnego rozwoju. Szczególne znaczenie miała uzyskana w Galicji autonomia, dzięki której uczelnia mogła powrócić do polskiego języka wykładowego i rozbudowywać swoją działalność naukową.
Dotychczasowe budynki nie wystarczały już na potrzeby rosnącej liczby studentów i profesorów. Potrzebna była nowa siedziba, która pomieściłaby pomieszczenia administracyjne, sale wykładowe oraz reprezentacyjne wnętrza władz uniwersytetu.
Projekt powierzono architektowi Feliksowi Księżarskiemu. Budowę prowadzono w latach 1883–1887. Uroczyste otwarcie Collegium Novum nastąpiło 14 czerwca 1887 roku. Wydarzenie miało podniosłą oprawę i było manifestacją znaczenia polskiej nauki w czasach zaborów. Nowy gmach stał się symbolem odrodzenia i ambicji krakowskiego środowiska akademickiego.Feliks Księżarski zaprojektował budynek w stylu neogotyckim, nawiązującym do średniowiecznej architektury europejskich uniwersytetów. Monumentalna fasada wykonana z czerwonej cegły, ostrołukowe portale, wysokie okna i dekoracyjne detale nadają mu charakterystyczny wygląd. Gmach miał nie tylko spełniać praktyczne funkcje, ale również podkreślać wielowiekową tradycję uczelni.
Na fasadzie można dostrzec herby związane z historią Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz postaciami zasłużonymi dla jego rozwoju. Wśród nich znajdują się symbole nawiązujące do króla Kazimierza Wielkiego, królowej Jadwigi i papieża Urbana V.
Wnętrze budynku jest równie interesujące. Szczególną uwagę zwraca reprezentacyjna klatka schodowa z ozdobną balustradą oraz dekoracyjnymi sklepieniami.
Po zakończeniu wojny budynek ponownie stał się centrum administracyjnym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Do dziś urzędują w nim rektor i władze uczelni. W reprezentacyjnych wnętrzach odbywają się inauguracje roku akademickiego, uroczyste promocje doktorskie, spotkania naukowe oraz wizyty ważnych gości.
Collegium Novum jest czymś więcej niż zabytkowym gmachem. To miejsce, w którym spotykają się różne epoki historii Krakowa. Przypomina o średniowiecznych korzeniach uniwersytetu, jego rozwoju w czasach autonomii galicyjskiej, a także o dramacie polskich uczonych podczas II wojny światowej.
Dla turystów spacerujących po Plantach jest przede wszystkim jednym z najpiękniejszych przykładów krakowskiego neogotyku. Dla społeczności akademickiej pozostaje natomiast symbolem ciągłości, tradycji i odpowiedzialności za polską naukę.
Na warszawskim placu Defilad, tuż obok Pałacu Kultury i Nauki, stanął budynek, który trudno pomylić z jakimkolwiek innym. Biała, minimalistyczna bryła Muzeum Sztuki Nowoczesnej przyciąga wzrok prostotą i wzbudza skrajne emocje. Jedni widzą w niej symbol nowoczesnej Warszawy, inni uważają, że zbyt mocno kontrastuje z monumentalnym sąsiadem.
Muzeum Sztuki Nowoczesnej - projekt
Nowa siedziba muzeum została otwarta 25 października 2024 roku, ale historia instytucji sięga 2005 roku. Przez blisko dwie dekady muzeum działało w tymczasowych lokalizacjach, czekając na własny budynek.Gmach MSzN został zaprojektowany przez Thomasa Phifera. Budowę rozpoczęto w 2019 roku.Muzeum było pierwszym zrealizowanym projektem Phifera w Europie. Architekt postawił na minimalizm: jasny beton architektoniczny, geometryczną bryłę i duże przeszklenia. Budynek ma około 25 metrów wysokości i wyraźnie odróżnia się od ciemnej, monumentalnej sylwetki Pałacu Kultury.
Jednym z najbardziej efektownych elementów wnętrza są monumentalne schody łączące kolejne kondygnacje. Stanowią centralny punkt budynku i przestrzeń spotkań. Projektant zadbał również o dostęp naturalnego światła. Pomagają w tym duże przeszklenia i świetliki dachowe.
W muzeum znajdują się także galerie wystawowe, kino, audytorium, sale edukacyjne, pracownie konserwatorskie, kawiarnia i sklep. Ciekawostką jest otwarty charakter parteru – można wejść do środka i skorzystać z części wspólnych bez konieczności kupowania biletu na wystawę.
Zamek Bran – historia „zamku Draculi” i legendy Transylwanii Zamek Bran jest jednym z tych miejsc, w których granica między historią a lege...