Park Gór Wicklow, Irlandia

Park Narodowy Gór Wicklow (Wicklow Mountains National Park) jest największym parkiem narodowym w Irlandii. Położony jest na południe od Dublina, w hrabstwie Wicklow, które często nazywane jest „Ogrodem Irlandii” ze względu na niezwykłe krajobrazy, zielone doliny i jeziora.

Sercem parku jest dolina Glendalough, założona w VI wieku przez św. Kevina. To właśnie tutaj znajdują się ruiny jednego z najważniejszych średniowiecznych klasztorów Irlandii oraz charakterystyczna okrągła wieża, która stała się symbolem regionu. Otoczona dwoma jeziorami dolina należy do najczęściej fotografowanych miejsc w kraju.

Krajobraz Wicklow tworzą rozległe wrzosowiska, torfowiska, granitowe szczyty oraz liczne jeziora polodowcowe. Najwyższym szczytem jest Lugnaquilla (925 m n.p.m.), drugi pod względem wysokości szczyt Irlandii. Choć góry nie imponują wysokością, ich surowy, niemal bezdrzewny charakter nadaje im wyjątkowy wygląd.

Jedną z największych atrakcji jest droga Sally Gap, biegnąca przez środek gór. To jedna z najbardziej malowniczych tras w Irlandii, prowadząca przez pustkowia i wrzosowiska, które często służą jako plany filmowe. W okolicy znajduje się także Lough Tay, zwane „Jeziorem Guinnessa” – ciemna tafla wody i jasny żwirowy brzeg przypominają słynne irlandzkie piwo.

Wicklow przyciąga również miłośników kina. Kręcono tu sceny do filmów „Braveheart – Waleczne Serce”, „P.S. Kocham Cię”, „Excalibur”, a także serialu „Wikingowie”. Dzięki dzikim krajobrazom góry Wicklow często „grały” w filmach średniowieczną Szkocję lub fantastyczne krainy.

Z parkiem wiąże się wiele legend. Jedna z nich opowiada o św. Kevinie, który miał żyć jako pustelnik w niewielkiej jaskini nad jeziorem. Według podań podczas modlitwy trzymał wyciągniętą rękę tak długo, że mały kos zbudował na niej gniazdo i wysiedział pisklęta. Dlatego święty Kevin często przedstawiany jest z ptakiem siedzącym na dłoni.

Ciekawostką jest fakt, że mimo bliskości Dublina – oddalonego zaledwie o około godzinę jazdy – w wielu częściach parku można poczuć się jak na całkowitym odludziu. Rozległe torfowiska, mgły przesuwające się po wzgórzach i niemal całkowity brak zabudowy sprawiają, że Wicklow uchodzi za jedno z najbardziej dzikich miejsc we wschodniej Irlandii.

 Klify w Étretat, Francja

Klify w Étretat należą do najbardziej rozpoznawalnych krajobrazów Francji. To spektakularne wapienne urwiska położone nad kanałem La Manche w Normandii, które od stuleci zachwycają turystów i artystów.

Białe klify powstały około 90 milionów lat temu, gdy obszar dzisiejszej Normandii znajdował się pod ciepłym morzem. Skały zbudowane są głównie z kredowego wapienia, w którym widoczne są ciemniejsze pasma krzemienia. Przez tysiące lat fale, wiatr i deszcz rzeźbiły wybrzeże, tworząc naturalne łuki skalne i groty.

Słoń i Iglica

Najbardziej znanymi formacjami są trzy skalne bramy. Pierwsza to Porte d'Aval, czyli „Brama Zachodnia”, druga to Porte d'Amont – „Brama Wschodnia”, a trzecia, największa, nosi nazwę Manneporte. Obok Porte d'Aval wznosi się słynna iglica skalna Aiguille, wysoka na około 70 metrów. Według miejscowej legendy przypomina ona ogromny kamienny obelisk wyrastający z morza. Gdy patrzy się na nie z odpowiedniego miejsca, łuk przypomina ogromnego słonia zanurzającego trąbę w morzu, a iglica wygląda jak przedmiot trzymany przez zwierzę. To skojarzenie stało się tak popularne, że mówi się o „słoniu z Étretat”. Szczególnie wyraźnie widać ten kształt o zachodzie słońca, gdy cienie podkreślają kontury skały. Wielu turystów przyjeżdża właśnie po to, by sfotografować „kamiennego słonia”

Claude Monet w Étretat

Klify rozsławił malarz Claude Monet. W latach 80. XIX wieku stworzył tutaj kilkadziesiąt obrazów, próbując uchwycić zmieniające się światło i kolory wybrzeża. Jego dzieła sprawiły, że Étretat stało się jednym z najpopularniejszych miejsc w Normandii.

Miejscowość przyciągała także wielu pisarzy. Guy de Maupassant spędzał tu wakacje i często opisywał okolicę w swoich utworach. Z kolei Maurice Leblanc umieścił w pobliżu klifów legendarną kryjówkę dżentelmena-włamywacza Arsène'a Lupina. Do dziś turyści odwiedzają dom pisarza zwany Le Clos Lupin.

Legendy

Z klifami wiąże się również ciekawa legenda o skarbach ukrytych we wnętrzu skał. Według miejscowych opowieści piraci i przemytnicy mieli wykorzystywać liczne groty jako schronienie i magazyny dla swoich łupów. Te historie stały się inspiracją dla wielu powieści przygodowych.

Warto wiedzieć, że choć klify wyglądają niezwykle solidnie, nieustannie ulegają erozji. Każdego roku morze zabiera kolejne fragmenty wybrzeża, dlatego niektóre ścieżki widokowe bywają okresowo zamykane. To właśnie ten proces sprawia jednak, że krajobraz Étretat stale się zmienia.

Ogród w Èze (Jardin Exotique d’Èze), Francja

W średniowiecznej wiosce Èze, położonej wysoko nad wybrzeżem Morze Śródziemne, znajduje się jeden z najbardziej niezwykłych ogrodów na Lazurowym Wybrzeżu – Jardin Exotique d’Èze. Ogród powstał w 1949 roku na ruinach średniowiecznej twierdzy, na skalnym szczycie wznoszącym się około 400 metrów nad morzem. Dzięki temu jest to miejsce nie tylko botaniczne, ale również spektakularny punkt widokowy.

Ogród specjalizuje się w roślinach z klimatu suchego i gorącego. Rosną tu przede wszystkim kaktusy, agawy, aloesy oraz różne gatunki sukulentów pochodzących z Ameryki, Afryki i basenu Morza Śródziemnego. 

Rośliny te doskonale znoszą silne słońce i kamieniste podłoże, dlatego świetnie adaptują się do naturalnych warunków panujących na stromym wzgórzu nad morzem. 

Spacerując wąskimi ścieżkami można zobaczyć wiele rzadkich odmian kaktusów o niezwykłych kształtach i rozmiarach.

Jedną z największych atrakcji ogrodu jest panorama. Z jego tarasów rozciąga się szeroki widok na całe wybrzeże – od Nicea po Monako. 

Przy dobrej pogodzie można dostrzec daleko w morzu półwyspy i małe wyspy. Widok ten sprawia, że ogród uchodzi za jedno z najpiękniejszych miejsc widokowych na całym Lazurowym Wybrzeżu.

Wśród roślin znajdują się także rzeźby współczesne przedstawiające ludzkie sylwetki. 

Zostały one wykonane przez francuskiego artystę Jean‑Philippe Richard i mają symbolizować relację człowieka z naturą oraz historię tego miejsca. 

Figury stoją między kaktusami i skałami, jakby obserwowały morze i otaczający krajobraz.

Samą wioskę Èze uważa się za jedną z najbardziej malowniczych na Riwierze. Wąskie kamienne uliczki, średniowieczne domy i widok na morze tworzą niezwykłą atmosferę. Ogród egzotyczny na jej szczycie jest jak naturalna korona tej skalnej miejscowości – miejscem, gdzie spotykają się historia, przyroda i jeden z najpiękniejszych pejzaży południowej Francji.