Coimbra, Portugalia

Coimbra to portugalskie miasto o rzymskich korzeniach. W pobliskim Conímbriga istniała duża osada Imperium, a sama Coimbra w czasach rzymskich nazywała się Aeminium. Po upadku Rzymu przechodziła z rąk do rąk – Wizygotów, Maurów, aż w XI wieku została odbita przez chrześcijan i zaczęła odgrywać kluczową rolę w kształtującym się państwie portugalskim. W XII wieku była nawet stolicą kraju. To tutaj spoczywa pierwszy król Portugalii, Afonso I z Portugali, pochowany w klasztorze Santa Cruz.

Najstarszy uniwersytet Portugalii mieści się w Coimbrze

Największą dumą miasta jest jednak uniwersytet. University of Coimbra należy do najstarszych w Europie i przez wieki był jedyną uczelnią wyższą w Portugalii. Studiowali tu królowie, poeci, politycy, a przez stulecia to właśnie Coimbra kształtowała elity kraju. Symbolem uczelni jest monumentalna barokowa biblioteka – Biblioteca Joanina – z bogato zdobionymi, złoconymi wnętrzami. Co ciekawe, w jej murach mieszkają nietoperze, które nocą zjadają owady niszczące stare księgi. To jeden z najbardziej niezwykłych „systemów ochrony zbiorów” w Europie.

Z uniwersytetem wiąże się też charakterystyczna atmosfera miasta. Studenci noszą czarne peleryny i garnitury, które wielu kojarzy z estetyką znaną z opowieści o Harrym Potterze. Najważniejszym świętem akademickim jest Queima das Fitas – „Palenie wstążek” – barwny, kilkudniowy festiwal symbolizujący zakończenie studiów.

Coimbra to także miasto legend. Jedna z najbardziej znanych opowieści dotyczy tragicznej miłości księcia Pedra i Inês de Castro. Pedro, późniejszy król Portugalii, zakochał się w galicyjskiej arystokratce, lecz jego ojciec kazał ją zamordować. Gdy Pedro objął tron, miał – według legendy – kazać ekshumować ciało ukochanej, koronować je i zmusić dworzan do oddania hołdu martwej królowej. Choć scena ta ma w sobie więcej symbolu niż faktu historycznego, dramat Pedra i Inês stał się jednym z fundamentów portugalskiej romantycznej wyobraźni.

Zwiedzanie Coimbry

Zwiedzanie Coimbry najlepiej zacząć od wzgórza uniwersyteckiego. Z tarasów roztacza się widok na czerwone dachy miasta i szeroką dolinę Mondego. Warto zajrzeć do dawnego Pałacu Królewskiego, Kaplicy św. Michała i wspomnianej biblioteki. Schodząc w dół wąskimi uliczkami, dociera się do Sé Velha – romańskiej katedry przypominającej twierdzę, z surową fasadą i krużgankiem pełnym ciszy.

Niżej znajduje się Baixa – dolne miasto z placami, kawiarniami i sklepikami. To dobre miejsce, by usiąść i posłuchać lokalnego fado. W Coimbrze brzmi ono inaczej niż w Lizbonie – jest bardziej akademickie, śpiewane tradycyjnie przez mężczyzn, często studentów, w czarnych strojach. Melodie są melancholijne, a teksty pełne tęsknoty za młodością.

Kilka kilometrów od centrum leży Portugal dos Pequenitos – park miniatur przedstawiający najważniejsze zabytki kraju w pomniejszonej skali. To atrakcja szczególnie popularna wśród rodzin, ale i dorośli mogą tu zobaczyć Portugalię w pigułce.

Ciekawostką jest fakt, że przez wieki Coimbra była miastem podzielonym – górnym, związanym z elitą i uniwersytetem, oraz dolnym, handlowym i rzemieślniczym. Ten podział widać do dziś w architekturze i atmosferze poszczególnych dzielnic.