Park Gór Wicklow, Irlandia

Park Narodowy Gór Wicklow (Wicklow Mountains National Park) jest największym parkiem narodowym w Irlandii. Położony jest na południe od Dublina, w hrabstwie Wicklow, które często nazywane jest „Ogrodem Irlandii” ze względu na niezwykłe krajobrazy, zielone doliny i jeziora.

Sercem parku jest dolina Glendalough, założona w VI wieku przez św. Kevina. To właśnie tutaj znajdują się ruiny jednego z najważniejszych średniowiecznych klasztorów Irlandii oraz charakterystyczna okrągła wieża, która stała się symbolem regionu. Otoczona dwoma jeziorami dolina należy do najczęściej fotografowanych miejsc w kraju.

Krajobraz Wicklow tworzą rozległe wrzosowiska, torfowiska, granitowe szczyty oraz liczne jeziora polodowcowe. Najwyższym szczytem jest Lugnaquilla (925 m n.p.m.), drugi pod względem wysokości szczyt Irlandii. Choć góry nie imponują wysokością, ich surowy, niemal bezdrzewny charakter nadaje im wyjątkowy wygląd.

Jedną z największych atrakcji jest droga Sally Gap, biegnąca przez środek gór. To jedna z najbardziej malowniczych tras w Irlandii, prowadząca przez pustkowia i wrzosowiska, które często służą jako plany filmowe. W okolicy znajduje się także Lough Tay, zwane „Jeziorem Guinnessa” – ciemna tafla wody i jasny żwirowy brzeg przypominają słynne irlandzkie piwo.

Wicklow przyciąga również miłośników kina. Kręcono tu sceny do filmów „Braveheart – Waleczne Serce”, „P.S. Kocham Cię”, „Excalibur”, a także serialu „Wikingowie”. Dzięki dzikim krajobrazom góry Wicklow często „grały” w filmach średniowieczną Szkocję lub fantastyczne krainy.

Z parkiem wiąże się wiele legend. Jedna z nich opowiada o św. Kevinie, który miał żyć jako pustelnik w niewielkiej jaskini nad jeziorem. Według podań podczas modlitwy trzymał wyciągniętą rękę tak długo, że mały kos zbudował na niej gniazdo i wysiedział pisklęta. Dlatego święty Kevin często przedstawiany jest z ptakiem siedzącym na dłoni.

Ciekawostką jest fakt, że mimo bliskości Dublina – oddalonego zaledwie o około godzinę jazdy – w wielu częściach parku można poczuć się jak na całkowitym odludziu. Rozległe torfowiska, mgły przesuwające się po wzgórzach i niemal całkowity brak zabudowy sprawiają, że Wicklow uchodzi za jedno z najbardziej dzikich miejsc we wschodniej Irlandii.

Glendalough - Park Narodowy Wicklow Mountains

Glendalough - polodowcowa "dolina dwóch jezior" w Parku Narodowym Wicklow Mountains, z jeziorami Upper Lake i Lower Lake. Wspaniałe miejsce na spacer, wycieczkę, ale też poważniejszą trasę trekkingową (przejście tutejszych szlaków zajmuje 5-7 dni).

W dolinie Glendalough znajduje się historyczna osada założona przez św. Kevina.

 Glendalough Park, Pollanas's Waterfall

Święty Kevin z Hollywood

Święty Kevin patron Dublina

Święty Kevin (irl. Caoimhín, st. irl. Coemgen dosł. dobrze urodzony) patron Dublina, opat Glendalough, święty Kościoła katolickiego. Urodził się w irlandzkim Leinster na przełomie VI i VII wieku, w dobrze sytuowanej rodzinie. Jedne źródła podają, że należał do uczniów świętego Patryka. Inne, że wykształcili go Eoghan, Lochan oraz Enna, po czym odesłali do samotni w irlandzkim Hollywood nieopodal Blessington. Legenda głosi, iż kiedy przebywał w pustelni, miał objawienie anioła, który nakazał mu wybudować kościół. Anioł ukazał św. Kevinowi ścieżkę w lesie i doprowadził go właśnie do Glendalough (hrabstwo Wicklow).

Po przybyciu do Glendalough, przez siedem lat mieszkał w pustelni znanej jako „Łoże św. Kevina” (St Kevin's Bed). Wkrótce przybywać zaczęli do niego liczni uczniowie i święty zmuszony był wznieść klasztor, w którym mogliby się pomieścić. Tym sposobem powstało słynne na całą Irlandię opactwo w Glendalough.

Założony przez Kevina klasztor to nie tylko jedna budowla, w której gromadzili się mnisi, ale raczej cała „Boża wioska” z kościołem górnym i dolnym, oddzielnymi domkami z szarego kamienia, dużym spichlerzem i wysoką wieżą w samym środku osady. Średniowieczne budowle zachowały się bardzo dobrze. Symbolem Glendalough jest spiczasta wieża, która stanowiła punkt orientacyjny i obserwacyjny, a także pełniła funkcję skarbca, szczególnie w chwilach napaści rozbójników, czy Wikingów.

Święty Kevin czynił cuda. Legendy dotyczące jego życia przekazywano sobie z ust do ust. Jedna z nich głosi, że któregoś dnia, gdy św. Kevin czytał nad wodą Psalmy, święta księga wypadła mu z rąk, ale nie wpadła do wody. Cudownym sposobem wzniosła się ku górze i z powrotem znalazła się w jego dłoniach.

Sława św. Kevina bardzo szybko obiegła całą wyspę. Ludzie przychodzili do niego po radę, wierzyli również w cud, jaki mógł wyprosić. Po śmierci św. Kevina (618 r.) klasztor, który założył, stał się jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych Irlandii.

Inna z legend mówi, że sędziwy król O’Toole miał mądrą gęś, która m.in. łowiła mu ryby na piątkowe, postne posiłki. Kiedy gęś się zestarzała, król najpierw bardzo posmutniał, a następnie kompletnie się załamał, rozważając nawet myśl o popełnieniu samobójstwa. Wtedy jednak pojawił się św. Kevin i sprawił cud, po którym stara, schorowana gęś znów szybowała w powietrzu „leciutko jak skowronek”. Jeszcze inna legenda, z okresu dziecięcego św. Kevina, mówi o przedziwnej białej krowie, która każdego ranka i każdego wieczora pojawiała się przed domem, w którym Kevin mieszkał, a jego rodzice mieli dzięki temu świeże mleko dla chłopca.

Podania wspominają, że święty gardził towarzystwem innych ludzi, zwłaszcza kobiet. Chcąc dotrzymać czystości, wepchnął jedną z kobiet w pokrzywy. Stąd w Irlandii imię świętego, jeszcze w XIX wieku, było synonimem „mężczyzny chłodnego w relacjach z kobietami”.